Wednesday, February 25, 2009

മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം മുഴുവിക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ,

തലയിലേന്തിയ മണ്‍കുടം ചോര്‍നൊഴിഞ്ഞു നിന്നു.....

കണ്ണുനീര്‍ വറ്റിയ മിഴികള്‍ക്കൊപ്പം;

എരിഞ്ഞടങ്ങിയ ചിതയില്‍ വീണുടയാന്‍ ഒരുങ്ങി നിന്നു.....

കനലിന്റെ ഇടയില്‍ നിന്ന്‍, അണയാതെ എരിയുന്ന

നെഞ്ചിന്‍പുതപ്പിനെ, ഏത് കണ്നീര്‍പുഴയില്‍ ഒഴുകിടെണ്ടു‌............

3 comments:

നൊമാദ് | A N E E S H said...
This comment has been removed by the author.
Pranavam Ravikumar a.k.a. Kochuravi said...

Good!

anupama said...

പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തേ,
വരികള്‍ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു!
അച്ഛന് ആദരാഞ്ജലികള്‍ !
പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്റെ ഓര്‍മയില്‍ എഴുതിയ ഈ വരികള്‍ വേദന നിഴലിക്കുന്നു!
ഈശ്വരന്‍ മനസ്സിന് ധൈര്യം നല്‍കട്ടെ !
സസ്നേഹം,
അനു

Followers